➤ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಯುವಶಕ್ತಿ ಇಂದು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ.  ಇತ್ತೀಚಿನ 'ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ' (State of Working India) ವರದಿಯು ದೇಶದ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕಠಿಣ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಜೀಂ ಪ್ರೇಮ್‌ಜಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಈ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪದವೀಧರರ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಆತಂಕಕಾರಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ.➤ ವರದಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು:- ಶೇ. 40ರಷ್ಟು ನಿರುದ್ಯೋಗ: 25 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಶೇ. 40ರಷ್ಟಿದೆ. ಇದು ದೇಶದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಡುವಿನ ಕಂದಕವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.- 11 ದಶಲಕ್ಷ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳು: 20 ರಿಂದ 29 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಸುಮಾರು 63 ದಶಲಕ್ಷ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ, 11 ದಶಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.- ಸ್ಥಿರ ಸಂಬಳದ ಕೊರತೆ: ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿದ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಕೇವಲ ಶೇ. 7ರಷ್ಟು ಪದವೀಧರರು ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರ ಸಂಬಳದ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶಕ್ತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.- ವಯೋಮಿತಿ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗ: 25 ರಿಂದ 29 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ದರವು ಶೇ. 20ರಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ತುಸು ಹೆಚ್ಚಿದರೂ, ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾತ್ರ ಕಠಿಣವಾಗಿಯೇ ಇದೆ.➤ ಯುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರಗತಿ: ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದೆ. ತೃತೀಯ ಹಂತದ (Higher Education) ದಾಖಲಾತಿ ದರವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಪದವೀಧರರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ಸಾರಾಂಶ.➤ ಭಾರತವು ಪ್ರಸ್ತುತ 'ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಲಾಭಾಂಶ'ದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದೆ. ಅಂದರೆ ದುಡಿಯುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಆದರೆ, ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ 2030ರ ನಂತರ ಈ ಪಾಲೂ ಕುಸಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಈ ಯುವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಈ 'ಲಾಭಾಂಶ'ವು ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.➤ ನಿರುದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು:- ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೊರತೆ: ಪದವಿ ಇದ್ದರೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬೇಕಾದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ.- ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಂದಗತಿ: ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿರುವುದು.- ಅತಿಯಾದ ಸ್ಪರ್ಧೆ: ಸೀಮಿತ ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಪೈಪೋಟಿ.➤ ಪದವೀಧರರ ಈ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಹೌದು. ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ವಲಯವು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಕೌಶಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
